Prawo spadkowe w NSW: dziedziczenie ustawowe cz.2

Prawo spadkowe w NSW: dziedziczenie ustawowe cz.2

Co w przypadku, gdy zmarły nie pozostawił testamentu?

W przypadku osób zmarłych w NSW po 1 marca 2010 zastosowanie ma nowa formuła dziedziczenia ustawowego. Nowa formuła umacnia uprzywilejowaną pozycje małżonka a także wprowadza regulacje w przypadku wielu małżonków oraz parterów de facto* (konkubentów). Głowne zmiany:

  • zlikwidowano różnice między rodzeństwem rodzonym i przyrodnim;
  • kuzynostwo w pierwszej linii może dziedziczyć w przypadku, gdy brak małżonka, dzieci, rodzeństwa i rodziców;
  • rozszerzono krąg uprawnionych do składania wniosku o udział w spadku, gdy zmarły nie pozostawił rodziny;
  • wprowadzono wymóg, że spadkobierca musi przeżyć spadkodawcę o co najmniej 30 dni;
  • oraz specjalne zapisy dotyczące rdzennych Australijczyków.

Jak wygląda sytuacja małżonka (partnera de facto*), gdy zmarły nie pozostawił testamentu?

*Definicja partnerstwa de facto w NSW na użytek prawa spadkowego:

Związkiem de facto nazywa się związek osoby pozostawiającej testament z inną osobą, który jest zarejestrowany urzędowo w znaczeniu określonym przez Relationships Register Act 2010 oraz:

  • Który trwa nieprzerwanie przez okres co najmniej 2 lat lub
  • Jego skutkiem są narodziny dziecka

Związek de facto może dotyczyć również relacji między osobami tej samej płci oraz osób mieszkających w różnych stanach, jeśli jest to relacja zarejestrowana. Najogólniej rzecz ujmując osoba w relacji de facto to osoba, która tworzy parę z drugą osobą poprzez wspólne mieszkanie, nie jest z tą osobą związana małżeństwem ani spokrewniona.

Czynniki, które mają wpływ na to, czy związek uznaje się za związek de facto:

  • długość trwania związku,
  • charakter i zakres wspólnego mieszkania,
  • czy istnieje relacja seksualna między partnerami,
  • stopień finansowej zależności lub niezależności,
  • formy finansowego wsparcia między partnerami,
  • formy własności, użytkowania i nabycia mienia/nieruchomości,
  • stopień wspólnych zobowiązań,
  • opieka i wsparcie dla dzieci,
  • wykonywanie obowiązków domowych,
  • reputacja i publiczne aspekty związku.

Relacja de facto może istnieć nawet w przypadku, jeśli jedna z osób jest wciąż w związku małżeńskim lub zarejestrowanej relacji z osobą trzecią.


  • Jeżeli zmarły pozostawi małżonka/partnera de facto bez dzieci – całość majątku dziedziczy małżonek/partner de facto
  • Jeżeli zmarły pozostawi małżonka/partnera de facto i dzieci, gdzie wszystkie dzieci są wspólne – całość dziedziczy małżonek/ partner de facto
  • Jeżeli zmarły pozostawi małżonka/partnera de facto i dzieci, przy czym dzieci nie są dziećmi małżonka/partnera de facto – małżonek/partner de facto dziedziczy w następujący sposób:
  • Rzeczy osobiste zmarłego
  • Ustawowe zabezpieczenie ($350,000)
  • ½ pozostałego majątku

Gdy więcej niż jeden małżonek lub de facto partner – dziedziczą w częściach równych. Zasady te nie dotyczą byłych małżonków/partnerów de facto.

Gdy nie ma małżonków, dziedziczą krewni w następującej kolejności:

  1. Dzieci
  2. Rodzice
  3. Rodzeństwo
  4. Dziadkowie
  5. Wujostwo
  6. Kuzyni w pierwszym stopniu pokrewieństwa

Każda z kategorii musi być wyczerpana (lub jej brak), aby do dziedziczenia przystąpili krewni z następnej kategorii.

Co w przypadku, gdy zmarły nie ma małżonka/partnera de facto?

    • Jeżeli nie ma małżonków, dzieci dziedziczą w częściach równych.
    • Jeżeli spadkobierca nie dożyje otwarcia spadku, jego część majątku dziedziczą jego potomkowie.
    • Jeżeli brak krewnych do dziedziczenia wówczas majątek przechodzi na własność Stanu (Crown).

W naszym następnym artykule dowiedzą się Państwo gdzie najlepiej przechowywać swój testament, kim jest wykonawca testamentu oraz czy i kiedy możemy zmienić zapis testamentu.

Prawo spadkowe w NSW: Wolność spadkowa vs dziedziczenie ustawowe cz.1

Prawo spadkowe w NSW: Wolność spadkowa vs dziedziczenie ustawowe cz.1

W NSW istnieje dowolność, jeśli chodzi o osoby, którym możemy zapisać nasz majątek. Należy jednak pamiętać, że spadkodawca ma obowiązek zabezpieczyć w pierwszej kolejności potrzeby małżonków, konkubentów oraz dzieci (a także osób zależnych majątkowo). W przeciwnym razie osoby te mają prawo wystąpić do sądu z roszczeniem spadkowym (Family Provision Claim). Do grona potencjalnie uprawnionych należą również byli małżonkowie oraz partnerzy de-facto, czyli byli konkubenci i konkubiny.

Kto Może złożyć roszczenie testamentowe (Family Provision Claim):

  • Mąż, żona
  • De-facto partner (pod warunkiem, że była to osoba mieszkająca ze zmarłym w gospodarstwie domowym)
  • Dzieci
  • Były mąż, była żona, byli de facto partnerzy(!)
  • Osoby, częściowo lub w pełni zależne majątkowo od zmarłego
  • Wnuczkowie, będący członkami gospodarstwa domowego zmarłego
  • Osoby, z którymi zmarły był w bliskiej relacji w czasie śmierci

Lista osób potencjalnie uprawnionych do złożenia roszczenia spadkowego jest bardzo długa. Przy sporządzaniu testamentu należy bardzo dokładnie zastanowić się, kto po naszej śmierci może złożyć takie roszczenie. Odpowiednie zapisy w testamencie mogą w dużej mierze zmniejszyć ryzyko takich roszczeń a przez to zapobiec długotrwałym i kosztownym konfliktom.

Co w przypadku, gdy zmarły nie pozostawił testamentu?

W przypadku osób zmarłych w NSW po 1 marca 2010 zastosowanie ma nowa formuła dziedziczenia ustawowego. Nowa formuła umacnia uprzywilejowaną pozycje małżonka a także wprowadza regulacje w przypadku wielu małżonków oraz parterów de facto* (konkubentów). Głowne zmiany:

  • zlikwidowano różnice między rodzeństwem rodzonym i przyrodnim;
  • kuzynostwo w pierwszej linii może dziedziczyć w przypadku, gdy brak małżonka, dzieci, rodzeństwa i rodziców;
  • rozszerzono krąg uprawnionych do składania wniosku o udział w spadku, gdy zmarły nie pozostawił rodziny;
  • wprowadzono wymóg, że spadkobierca musi przeżyć spadkodawcę o co najmniej 30 dni;
  • oraz specjalne zapisy dotyczące rdzennych Australijczyków.

W naszym następnym artykule dowiedzą się Państwo więcej na temat dziedziczenia ustawowego (bez testamentów), do czego uprawnia ono współmałżonków oraz co się dzieje z majątkiem, gdy zmarły nie miał małżonka.

Prawo w NSW: Vicarious Liability i zaniedbania w miejscu pracy

Prawo w NSW: Vicarious Liability i zaniedbania w miejscu pracy

  • Co oznacza termin Vicarious Liability?
  • Kto ponosi odpowiedzialność za zaniedbania w pracy?
  • Jak można się bronić?
  • Jakie znaczenie mają klauzule zabezpieczające przedsiębiorcę?
  • Jakie są rodzaje odszkodowań?

Odpowiedzi na te i więcej pytań uzyskasz po przesłuchaniu naszej audycji nagranej przez radio SBS, do której link udostepniamy poniżej.

Prawo spadkowe w NSW: Czy i dlaczego warto sporządzić testament?

Prawo spadkowe w NSW: Czy i dlaczego warto sporządzić testament?

Jeśli zależy nam by pieniądze i mienie, które po sobie pozostawimy trafiły w ręce osób zgodnie z naszym życzeniem, lub chcemy uniknąć niedomówień, podziału rodziny i kłótni o majątek, odpowiedź na to pytanie brzmi: TAK. Szczególnie ważne jest sporządzenie testamentu w przypadkach, gdy:

  • spisujący testament ma na swoim koncie więcej niż jedno małżeństwo lub
  • testament dotyczy dzieci nieślubnych, nie wychowujących się z rodzicem spisującym testament

Łatwo w takich sytuacjach o nieporozumienie, szczególnie kiedy komunikacja między członkami rodziny jest utrudniona lub jej nie ma.

Czy wiesz, że…

byli małżonkowie mogą ubiegać się o udział w spadku nawet wiele lat po rozwodzie? Czy wiesz, że osoby zamieszkujące we wspólnym gospodarstwie domowym, takie jak aktualny partner de facto, wnuczek a nawet bliski opiekun, mogą starać się o udział w spadku? Również byli partnerzy de facto zaliczają się do osób uprawnionych do dziedziczenia.

Testament można spisać samodzielnie, jednak istnieje ryzyko, że spadkodawca niewłaściwie wyrazi swoją intencję lub jego intencja będzie niejednoznaczna. Aby uniknąć nieścisłości, wieloznaczności i problemów z interpretacją, warto skorzystać ze wsparcia profesjonalistów zajmujących się tą dziedziną prawa. Nieodpowiednie sformułowanie intencji może skutkować na przykład tym, że spadkobiercy będą musieli zapłacić większy podatek lub wystąpią między nimi konflikty, które będą się ciągnąć latami i kosztować dziesiątki a czasem setki tysięcy dolarów. Koszty pomyłki, nieścisłości, pominięcia testamentowego mogą znacznie uszczuplić wartość masy spadkowej i prowadzić do skomplikowanych i trudnych spraw sądowych.

Prawo spadkowe w Australii jest skomplikowane. Szczególną uwagę należy również poświecić testamentom, które mają odnieść skutek prawny w Polsce lub innym kraju. Ważnym jest, aby przy sporządzaniu testamentu zasięgnąć opinii prawnika i/lub skorzystać z pomocy osoby znającej się na przepisach dotyczących przyznawania spadków i dziedziczenia, tak byśmy mieli pewność, że nasz majątek trafi w ręce tych, którym chcielibyśmy coś po sobie zostawić.

Warunki formalne w NSW do sporządzenia ważnego testamentu to:

• Forma pisemna
• Podpis spadkodawcy
• Obecność co najmniej dwóch świadków, którzy również składają swoje podpisy na dokumencie

W następnym z tego cyklu artykule, znajdą Państwo odpowiedź na pytanie, co w przypadku, gdy dokument nie spełnia warunków formalnych, by być uznanym za ważnych testament. Zapraszamy do śledzenia naszego bloga i strony na facebook.

Prawo imigracyjne w Australii: łączenie rodzin

Prawo imigracyjne w Australii: łączenie rodzin

Jakie są rodzaje wiz rodzinnych? Jaka jest różnica między statusem stałego rezydenta a obywatelem Australii? Jakich członków rodziny możemy sprowadzić do Australii w zależności od posiadanego statusu? Odpowiedzi znajdziecie w kolejnej rozmowie Rafała z radiem SBS, dostępnej po kliknięciu poniżej:

Wypadki i kolizje drogowe w New South Wales part 2

Wypadki i kolizje drogowe w New South Wales part 2

W udostępnionym dzisiaj nagraniu znajdą Państwo odpowiedzi między innymi na następujące pytania:

  • Jak zachować się w trakcie wypadku?
  • Co, jeśli na miejscu wypadku nie ma policji?
  • Kiedy należy zadzwonić po policję?
  • Co, jeśli sprawca wypadku nie chce podać swoich danych osobowych i zamierza uciec z miejsca wypadku?
  • Dlaczego dobrze poinformować naszego ubezpieczyciela nawet jeśli nie jesteśmy sprawcą wypadku?
  • Co, jeśli nie mamy ubezpieczenia?

Jeśli uczestniczyli Państwo w wypadku lub kolizji, Państwa zdrowie po tym wydarzeniu zaczęło szwankować, mimo że bezpośrednio po wydarzeniu nie odczuwali Państwo żadnych urazów, zachęcamy do skorzystania z bezpłatnej porady, na podstawie której będziemy mogli ocenić, czy mogą Państwo starać się o odszkodowanie. Na spotkanie z Rafałem można umówić się dzwoniąc pod numer 02 9211 9336.

Wypadki i kolizje drogowe w New South Wales part 1

Wypadki i kolizje drogowe w New South Wales part 1

Dowiedz się więcej o klasyfikacji wypadków samochodowych. Odpowiadamy, czym jest odpowiedzialność karna i odpowiedzialność cywilna oraz jakie są rodzaje ubezpieczeń. Jak zachować się, gdy sprawca ucieka z miejsca wypadku? Kim jest nominal defendant, kiedy sprawca wypadku nie ma ubezpieczenia?

Historia imigracji: Kto, kiedy i dlaczego przyjechał do Australii?

Historia imigracji: Kto, kiedy i dlaczego przyjechał do Australii?

Dla przyjeżdzających do Australii, rzeczywistość często okazywała się mniej bajkowa niż pokazywana na ulotkach i plakatach. Na przybywających czekały często spartańskie warunki życia, a na spełnienie marzeń często trzeba było czekać pokoleniami. O historii imigracji do Australii pisze Rafał Rogusz – prawnik z kancelarii adwokackiej Benefit Legal Lawyers w Sydney.

Australia ma za sobą długą historię zasiedlenia. Od ponad 50 000 lat następuje zaludnianie tego lądu na krańcach świata. Tym, co stanowi o wyjątkowości tego kontynentu-wyspy jest proces nieustannej przemiany jaki dokonywał się wraz z kolejnymi falami imigracyjnymi. W tym artykule skupię się na dziejowych etapach napływu ludności i stopniowym tworzeniu Terra Australis w miejsce tego co było przez wieki Terra Incognita, Terra Ignota.

Statystyki jednoznacznie potwierdzają, że Australia jest krajem imigrantów, wielokulturowym i otwartym. Niemal co trzeci Australijczyk urodził się poza Australią, ponad połowa jest imigrantami lub jedno z ich rodziców jest imigrantem. Ludność Australii mówi w ponad 100 językach. Tym, co łączy wszystkich, którzy teraz nazywają Australie domem, są ludzkie przeżycia towarzyszące niejako traumie powtórnych narodzin i procesowi przystosowania do tego nowego miejsca. Bez wątpienia początki Australii, jak i tych wszystkich, którzy tu przyjechali, nie były łatwe. Poniżej, w telegraficznym skrócie, opisana jest po części historia nas wszystkich.

Przed przybyciem kapitana Phillip’a w 1788 Australię zamieszkiwało około 400,000 ludności autochtonicznej, choć niektóre szacunki podają liczę Aborygenów zamieszkujących ten ląd nawet na 1,500,000. Aktualnie potomków rdzennej ludności Australii jest trochę ponad 700,000. Jednak po 218 latach osadnictwa stanowią oni teraz zaledwie 3% populacji. Początkowo, osadnictwo wiązało się z mało przyjemnym ‘osadzeniem’ w jednej z kolonii. Tak było w przypadku ponad 160,000 „convicts”, którzy przybyli z przeludnionej Anglii za tak błahe występki jak kradzież bochenka chleba. Do 1868 roku dokonano ponad 804 transportów skazańców na statkach. Stopniowo jednak ustępowali oni miejsca dobrowolnym osadnikom przybywającym do kolonii australijskich.

Liczba dobrowolnych osadników wzrosła po odkryciu złota w okolicach Bathurst, a wkrótce w innych miejscach. Wtedy to do Australii przybyło ponad 600,000 poszukiwaczy złotego kruszcu, głównie ze Stanów Zjednoczonych, ale także z kontynentalnej Europy i ponad 42,000 z Chin. Zapewne nie na wszystkich czekało bogactwo, ale być może od tego czasu Australia, postrzegana jest w jego barwach, na mapach i w umysłach ludzi.

Poza nielicznymi wyjątkami, miedzy innymi podczas wyżej wymienionej gorączki złota w połowie XIX wieku, czy nieco później, w przypadku pracowników najemnych z południowego Pacyfiku, imigracja ludności miała swoje niemalże wyłącznie źródło anglo-celtyckie.

W 1901 roku w przededniu utworzenia federacji i stworzenia tego, co teraz nazywamy Australią, sześć kolonii zamieszkiwało ponad 3,000,000 ludzi, z czego ok 98% stanowili Brytyjczycy (włączając Irlandczyków). Jedną z pierwszych ustaw przyjętych przez nowy parlament była „Immigration Restriction Act”. Ustawa jednoznacznie skierowana była ku ograniczeniu „inwazji” jak określono wtedy 2 procentową populację imigrantów z Azji. Na ponad 50 lat nastały czasy tzw. „White Australia Policy”. Akt ten utrudniał również emigrację ludziom z Europy kontynentalnej. Wprowadzonym wtedy narzędziem segregacji był „Dictation Test”, gdzie niewygodnym imigrantom można było nakazać dyktando z jednego lub kilku języków Europejskich.

Ówczesnym kryterium wyboru było państwo pochodzenia, gdzie imigracja z wysp brytyjskich była preferowana i wspomagana. Stworzono wtedy różnego rodzaju tzw. „Assisted Migration Schemes”. Przez tego typu programy imigranci otrzymywali dofinansowanie kosztów podróży i wsparcie w początkowym okręcie osiedlenia lub nadanie ziemi. W 1945 powstał najsłynniejszy program tego typu, stworzony przez pierwszego ministra ustanowionego wtedy Departamenty Imigracyjnego, Arthur’a Calwell i ówczesnego premiera Ben’a Chifley. W tym programie imigranci zobowiązani byli do pracy przez dwa lata na wyznaczonym przez rząd miejscu i stanowisku. Z tego typu programów skorzystały setki tysięcy głównie młodych imigrantów.

Założeniem premiera Chifley było „populate or perish”. Biorąc pod uwagę doświadczenia obu wojen światowych i geopolityczne położenie tak ogromnego, i w zasadzie pustego kraju, Australie należało, według Chifley, zaludnić albo ktoś inny mógłby to zrobić siłą. Ustalonym celem był 2% wzrost ludności co roku. Tylko w połowie cel ten mógł być osiągnięty przez przyrost naturalny. Pozostała cześć miała pochodzić z imigracji. Potrzebnych było 70,000 imigrantów rocznie. Wielka Brytania nie tylko nie mogła, ale też nie chciała sprostać temu zapotrzebowaniu. Po wizycie ministra imigracji, wspomnianego Arthura Calwell w powojennych obozach uchodźców, głownie z Europy Wschodniej, podjęto decyzję, że Australia przyjmie 12,000 osób rocznie. Uchodźcy powojenni, a do 1954 roku było ich w sumie około 170,000, pochodzili głownie z Polski, krajów nadbałtyckich, Węgier i Jugosławii oraz z innych miejsc, gdzie ludzie nie chcieli wracać do zniszczonych wojną krajów lub nie mogli wrócić po tym jak ich kraje znalazły się w strefie wpływów Związku Radzieckiego. Tylko Izrael w tym czasie przyjmował więcej imigrantów.

Imigranci korzystający z programów pomocowych w tym czasie, musieli przejść przez okres wyznaczonego zatrudnienia i niezwykle trudną adaptacje to surowych warunków panujących w Australii. Wszyscy, bez względu na kwalifikacje sklasyfikowani byli i najczęściej wysyłani do prac robotniczych w fabrykach, przemyśle ciężkim i przy wielkich projektach. Wszystko to tworzyło podwaliny infrastruktury Australii. Jednym z takich wielkich projektów był system energetyczno-retencyjny w Snowy Mountains w Nowej Południowej Walii, gdzie razem pracowało ponad 100,000 imigrantów z niemal wszystkich krajów Europy. Wszystko to odbywało się we wczesnych latach powojennych, gdzie imigranci z niedawno walczących między sobą krajów pracowali razem, dzieląc trudy i szukając sensu w nowej rzeczywistości.

Jak wszystkie źródła, tak i te będące rezonansem II wojny światowej, w końcu się wyczerpały. Australia zaczęła podpisywać umowy imigracyjne z szeregiem państw europejskich, także z Turcją. W tym czasie względy ekonomiczne sprawiały ze ludność z Europy Południowej szukała lepszych szans lub stabilnego miejsca do życia.

Na początku lat 60-tych populacja Australii osiągnęła 10,000,000 . W tym okresie po raz pierwszy liczba imigrantów z Europy kontynentalnej osiedlających się w Australii co roku przewyższyła liczbę przyjeżdzających z Wielkiej Brytanii. W tym samym czasie White Australia Policy została stopniowo zniesiona. Wielokulturowy charakter Australii stał się faktem w latach 70-tych kiedy premierem został Gough Whitlam i wybrana wtedy po raz pierwszy od 1948 roku Labor party zmieniła kierunek imigracji. Analiza państwa pochodzenia zastąpiona została sektorową analizą osobistych i społecznych atrybutów imigrantów. W 1981 roku zakończono Assisted Migration Scheme. Od tej pory tylko uchodźcy mogli liczyć na wsparcie w przyjeździe do Australii.

W miarę poprawiania się sytuacji ekonomicznej w jednych krajach (np. w Europie Południowej), miejsce imigrantów z Włoch, Grecji i Portugalii zajęli kolejni z Indonezji, Indii i Chin.

I tak jak powody ekonomiczne nigdy nie przestały być powodem emigracji do Australii, tak czynniki polityczne, konflikty wewnętrzne i wojenne w większym stopniu kształtowały „dziejowe” nurty napływu ludności. Aż nadto jest to znane z przykładu sytuacji w Polsce, ale także innych przykładach konfliktów wewnętrznych w innych częściach świata np. w Chile, Salvadorze, Wietnamie, Jugosławii, i już bardziej współcześnie Sudanie, Afganistanie, Iraku i Syrii.

Dla przyjeżdzających do Australii, rzeczywistość często okazywała się mniej bajkowa niż pokazywana na ulotkach i plakatach. Na przybywających czekały często spartańskie warunki życia, a na spełnienie marzeń często trzeba było czekać pokoleniami. Australia jest i była krajem dla odważnych. Początkowa przygoda przeradza się w ciężką pracę. Australia nigdy nie była, ani teraz nie jest, miodem i mlekiem płynąca. Przybyli do Australii na próżno będą szukać złota w okolicach Bathurst, ale dla chętnych i zdeterminowanych zawsze znajdzie się miejsce, które nazwą celem swojej podróży.